HAZPATI AYoL (Aziz va muhtarama ayol-qizlarga)
Jismida olamning körki mujassam,
Har sözi dillarga mömiyo – malham.
Şunçalar möʼtabar, aziz, mukarram,
Yoritar köngillar zulmatlarin ham.
Onajonim mening, hazrati Ayol!
Köksiga boş qöyib ulğayar hayot,
Köngil çaşmasidan suv içar hayot.
Dunyolar poyida barq urar, hayhot,
Öşal dunyolarga singgan nur – bayot –
Insoniyat umrin ziynati – Ayol!
Ne deyin, onam, deb, kötaring boşga,
Bağringizni bosing, bağri otaşga.
Bundayin kenglik yöq, mehr yöq boşqa,
Jismingiz baxş etib yaşang quyoşga –
Mangu tiriklikning qudrati – Ayol!
Köngillar baʼzida ğamga botganda,
Armonlar yurakda toşday qotganda.
Taqdir halovatning yölin yopganda,
Qölingizni bering qölin tutganda.
Har dilning madori, qurbati – Ayol!
Kim uni fariştam, malagim, dedi,
Puhi zuvolamda yuragim, dedi.
Dilda muhabbatim, tilagim, dedi,
Ikki dunyoda şod yurmagim, dedi –
Jannatiy orzular suvrati – Ayol!
Poyiga tökilib ötdi daholar,
Madhiga topolmay loyiq baholar.
Hamon işq mulkida kezib sahrolar,
Neça köngil yaşar bölib adolar –
Mehr-u işq, sadoqat siyrati – Ayol!
Fasllar aylanib, yoz – kuzga dönar,
Yillarning zahmati yuz-közga inar.
Boşlarga oppoq qor, qirovlar qönar,
Faqat bir yurakda bahor uyğonar –
Qalblarning hayajon, hayrati – Ayol!
Qarang, bahor keldi Vatanga! Bahor!
Boğ-roğlar, sahrolar bağrida viqor.
Onaday hokisor, singilday bedor,
Fidoyi onlarda ne öxşaşlik bor?
Yo köklam siyrati, ğayrati – Ayol!
Kördingizmi uning haybatlarini,
Oybarçin siyoqli kelbatlarini.
Jismidan undirgan alp, mardlarini –
Ahli jahon tanir farzandlarini.
Vatanning qaddi sarv savlati – Ayol!
Hurmatin, izzatin boşimga qöyib,
Soğinçlar komida özimni yöyib.
Mehrim gullaridan xirmonlar uyib,
Madh etdim Pobiya, onamday suyib –
Sizgadir el-yurtning hurmati – Ayol!
Pobiya YÖLDOŞEVA.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶