TARBIYaNI ÖZIMIZDAN BOŞLAŞIMIZ KERAK
Dunyodagi eng bolajon xalqning birimiz. Yangi oila qurayotgan yoşlarga keksalarimizning "qöşa qaringlar”, "uvali –juvali böling”, "serfarzand, serdavlat böling”, deya duo qilişlaridan ham farzand oilani mustahkamlovçi, erkak va ayolni bir-biriga boğlovçi rişta ekanligi ayon bölib turibdi.
Ha, farzand hayotimiz mazmuni. Dunyoda neki topgan-tutganimizni farzandimizga ilinamiz, yaxşi kunlariga intilib yaşaymiz. Biroq ularning orzu qilganimizday komil inson bölib voyaga yetmoği özimizning tarbiyamizga köp jihatdan boğliq ekanligini unutib qöyamiz. Bola oilada çor-atrofni, yaqinlarini, hayotni anglaydi. Bevosita özi ham şu muhitga mos ulğaya boşlaydi.
Baʼzan ayollarning bolasining injiqligidan yo dars tayyorlaşga iştiyoqi yöqligidan nolib, bunga öqituvçisini ayblayotganini eşitib qolamiz, öqitişga faqat maktab masʼul, deya hisoblaşadi. Yana bir toifa ota-onalar esa bolasining qanday öqiyotgani yo darslarni özlaştirişi qay darajada, nimalarga qiziqişiniumuman nazorat qilişmaydi, eʼtibor berişmaydi. Öylab qolaman: bugungi kundagi bizni taşvişga solayotgan ösmir yigit-qizlar orasidagi qöl telefoniga boğliqlik, televizor oldida soatlab yotib olişi, kiyiniş odobiga rioya qilmaslik, umuman, xulq-atvoridagi nomunosib körinişlar ana şunday munosabatlarning mevasi emasmikan?
Har bir inson şu narsani anglab olişi kerak: u ota-ona böldimi, bunga yaraşa masʼuliyatli ham bölmoği lozim. Xususan, ular farzandini odob-ikromli, bilimli, şiddatkor zamonamizda öz örnini topa oladigan, dunyoqaraşi keng, maʼnaviyatli qilib tarbiyalaşga majburdir.
Bunga erişiş uçun özi ham öqib-örganib bormoği joiz. Çunki özi bilmagan narsasini odam birovga örgata olmaydi. Örganiş uçun esa kitob beqiyos manbadir.
Ayni kunda aholi örtasida televizor köriş darajasi 94 foiz, kitob öqiş darajasi esa 4,5 foizni taşkil etarkan. Bu bizning bugungi kunda öqib, ilm olişga intilişimiz neçoğliq ekanligini körsatib turibdi. Men yuqorida farzand tarbiyasida masʼul şaxslar ota-onalarning bilimi sayozligi, mukammal tarbiya beriş uçun öqib-örganişdan töxtamaslik lozimligi xususida gapirdim.
Şunisi afsuslanarliki, xizmatçilik yuzasidan taʼlim-tarbiya muassasalari xodimlari bilan işlaşiş jarayonida baʼzan öqituvçilarning ham öz ona tilimizda ğij-ğij xato yozgani, jumlalarni notöğri tuzganiga guvoh bölamiz. Şunday vaqtda allomaning "tarbiyaçining özi tarbiyalangan bölmoği kerak” degan purmaʼno sözlari yodimizga tuşadi.
Soğlom, yuksak maʼnaviyatli, vatanparvar va mehrli farzandlar oilamiz quvonçi, yurtimiz kelajagi! Ularni şu yösinda tarbiyalaş, kamolga yetkazişga oila, taʼlim muassasasi, mahalla - barça birdek masʼul ekanligi oydek ravşan.
Unutmaylik, bolalar bizning aytganlarimizdan emas, qilgan işlarimizdan andoza olib ulğayadi. Bolalarimiz tarbiyali bölişi uçun tarbiyani biz ota-onalar, ustozlar özimizdan boşlaşimiz kerak!
Oygul RAJABOVA, jurnalist.
(Foto - http://uza.uz)

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶