Jayxun ilhomlari
IJODIY JASORAT HAQIDA
(E.Vohidov tavalludining 80 yilligiga)
Asli odam Haq tomondan.
Avval bitta yaralgan
Lekin uning bir özida
Ming feʼl-atvor joy olgan.
Minglab yillar ming xil tuyğu.
Bir vujudni talaşar,
Şuning uçun goh rohat, goh
Ğavğoda yaşar başar.
Hamda azal odamlarga,
Xosdir özi bir xislat.
Balki lozim körib özi,
Bermiş sohibi qudrat.
Hayot ekan inson doim,
Kerakdir bu fazilat.
Çunki kutilmagan çoğda,
Duç kelar muşkul fursat.
Irodasi baquvvatlar
Ötar har bir sinovdan.
Zero, xavfga tayyor odam,
Qörqmas heç qanday ğovdan.
Umr doim şod keçmaydi,
Bölar baʼzan ğam-qayğu.
Oyning yarmi yoruğ bölsa,
Yarmisidir qoronğu.
Notöğridir mard deganlar,
Yiqilmasdan yurolgan.
Asli marddir qayta-qayta,
Yiqilsa ham turolgan.
Bunday odamning qalbida,
Qolsa hamki asorat.
Har holatda tayyor ular,
Körsatmoqqa jasorat.
Bunday insonlar tufayli,
Elga doim naf bölar.
Hatto uzoq dahşat solgan,
Balolar ham daf bölar.
Qança şoir ijodida,
Şu deb asli sezimlar.
Qoidada bölgan paytda
Turli "izm-izm”lar.
-Şeʼriyatda şaklmi yo,
Mazmun, - deya, - birlamçi?
Neça olim bahslaşdilar,
Otiga bosib qamçi.
Şunda Şoir dedi aylab,
Haqiqatga tavajjuh:
-Asli şakl bilan mazmun, -
Tan libosi içra ruh.
Şoir bölsang doim tursin,
Şakl mazmunga yaraşib.
Şeʼr taʼmini buzmasinlar,
Ular örin talaşib.
Agar ijodda xalqingga,
Xizmatni qilsang niyat.
Har şeʼringda qaror topsin,
Umummilliy qadriyat.
Çin insonning sof vijdoni,
Dilda qilib tantana.
Har satringda balqib tursin,
Neça asriy anʼana.
Bu jihatdan lozim bölsa,
Agar dono muallim.
Navoiy va Bobur kabi,
Daholardan ol taʼlim.
Uyğoq bölsang, elning baxti,
Bölsin es-u huşingda.
Uxlaganing paytda hatto,
Körgin uni tuşingda.
Bu şoirning köngli yoniq,
Doim otaş degani.
Içsang, elning dardin içib,
Ğamin oşaş degani.
Essa agar yurting tomon,
Jaholatning epkini.
Saqlaş uçun tayyor turgin,
Öz xalqingning erkini.
Ğalamislar iğvosiga,
Qarşi şeʼring yaroq qil.
Safda doim oldinda yur,
Vijdoningni bayroq qil.
Daʼvat qilgin ilm olişga,
Ilmliga dunyo keng.
Maʼrifatli xalqlar yaşar,
Doim tenglar içra teng.
El nafini kuylamoqdek,
Baxtdan topib naşida.
Faxr bilan yaratganman,
"Özbegim”dek qasida.
Köp larzaga solgan paytda,
Bir istibdo dunyoni.
Qurbonlari haqda paydo,
Böldi "Ruhlar isyoni”.
Mana, hurlik yuzin kördik , –
Yurtimizda istiqlol!
Bormoqdamiz töğri yöldan,
Demak, porloq istiqbol.
Faqat doim turgin ogoh,
Xalqning sezgir közi böl.
Kerak paytda el dilidan,
Tilga çiqqan sözi böl.
Har işingning yurting uçun,
Bölsin doim keragi.
Kökragingda urib tursin,
Yölbarsning yuragi.
Çunki şoirlik kasb emas,
Fidoyilik degani.
Har nafasda jasoratga,
Ham qoyimlik degani.
Deyman: qalbing közgusiga,
Aslo ğubor qönmasin.
To hayotsan ijod zavqi,
Jöşib tursin, sönmasin!
Ahmad NAFAS.
NASIHAT
Oz-ozdan parvozin örganar quş ham,
Osmondan tuşmaydir öquv ham, kuç ham.
Kim toğni zabt etmay samoni quçgan,
Havoyi havaslar – bekorçi duşman.
Ming qayğu çekkunça bir işni bitkaz,
Ming omad kutmasdan bir köçat ötqaz,
Farzand-la maşğul böl, kamolga yetkaz,
Könglingni kul bosgan ğaşlikdan qutqaz!
Oz-ozdan maşqingni soz aylab yurgil,
Hayotga işqingni mos aylab yurgil.
Şaştingni sust qilmay, yoz aylab yurgil,
Naslingni past tutmay, avaylab yurgil!
J.HIDOYaTOV.
Vatanga qasamyod
Jannatmakon yurtim, jon Özbekiston,
Vatansan, beğubor, musaffo bahor.
Himoyangda turar mard, jasur öğlon,
Harbiy xizmat erur faxru iftixor.
Öğlingman, men senga qalqon – himoya,
Tayyorman, qolgunça to sönggi nafas.
Yovlar ötolmaydi – bor metin qoya,
Özbek öğloniga oy qilar havas.
"Öğlim, otlanibsan, ezgulik – yöling,
Mard bölgin, öktam böl, el bölsin rozi.
Ajdodlar ruhidan kuç olsin qöling,
Yurtimda yangrasin töylar ovozi”, –
Deya duo qilgan mehribon onam,
Doimo beradi fikrimda jarang.
Bergan oq sutingiz oqlayin har dam,
Siz bilan yetişdim şu kunga, qarang!
Bugun qabul qildim harbiy qasamyod,
Vatan bayroğini tiz çökib öpib.
Şu ontimga sodiq qolgum umrbod,
Asl farzand bölay, şonli yöl ötib.
Harbiy qasamyodni qabul qilgan on.
Dilimda çarx urar şunday bir xayol:
Yigit hayotida yagona imkon,
Sen Vatan öğlisan, jangçi böl halol!
Uşbu qasamyodni dilimga joylab,
Yurakda misoli gavhar – asrayman.
Tuproğing közimga tötiyo aylab,
Bepoyon sarhading közdek asrayman.
Halqim, tinçlik uçun tanda jon bilan,
Ajdodlarim ruhi – buyuk şon bilan,
Vatan sevgisi-yu, çin iymon bilan,
Har yoruğ kuning-çun yonib yaşayman,
Yaşayman dilimda qasamyod bilan!
Alişer AHMEDOV,
"Çoyköl” OFY xodimi.
Jonim fido elimga
Bu yurtda yaşaydi Hazrati inson,
Eli uçun fido qilar şirin jon.
Vatan uçun beray men ham qutluğ qon,
Allohim, yurtimni saqlagin omon!
Non-tuzingni yeb, qadring bilmaganlar,
Sendan heç bir yomonlik körmaganlar.
Yov kelsa, qalqon bölib turmaganlar,
Aslida yovdan ham yomondir, yomon!
Osmoningga bulut soya sololmas,
Biz bormiz, tinçlikni tortib ololmas.
Ğanimlar yeringga oyoq qöyolmas,
Allohim, yurtimni saqlagin omon.
Nodira YaNGIBOYeVA.
Şarafli xizmat
Barçaning köngli töq, heç qörqmas zinhor,
Çegara mustahkam, sergak har askar.
Jonini garovga qöyib öğlonlar,
Istiqlol bayroğin baland kötarar.
Vatanga xizmat bu – eng oliy burçdir,
Bayroğ-u tuğini muqaddas bilmoq.
Vatanga xizmat bu – askarga kuçdir,
Şarafdir, tiz çökib qasamyod qilmoq!
Doim dadil bölişga undar qömondon,
Muqaddas Vatan, deb yonar közlari.
Vatan mehri singar munis onadan,
Şuning-çun Vatan, deb yaşar harbiylar.
Inobat ODILBOYeVA,
Manğit iqtisodiyot kolleji öquvçisi.
Vatan posbonlariga
Vatan madhi dilingizda,
Ona makon qölingizda.
Buyuk işlar yölingizda,
Mard va jasur öğlonlar,
Bayramingiz muborak!
Alpomişday botir yurak,
Olğa şaxdam qadam qöygan.
Manguberdi sizga örnak,
Amir Temur avlodlari –
Bayramingiz muborak!
Sizlar borsiz, tinç yurtimiz,
Aslo yöqdir taşvişimiz.
Doim soğ-omon bölingiz,
Botir öğlon – şeryurak,
Bayramingiz muborak!
Sabohat YeRDAŞEVA, Amudaryo akademik litseyi öquvçisi.
Bobomdan örgandim
Vatanning şaʼnini himoya qilgan,
Tinçligu baxt uçun yugurib-yelgan.
Nuroniy yoşda ham "xalqim”, deb turgan,
Bobomdan örgandim yurtni sevmoqni.
Hayot yöllarida ming bor qoqilib,
Joni oğrisa-da hatto yiqilib.
Vatan, deb ming bora ölib-tirilib,
Yaşagan bobomda kördim qudratni!
Men kim, Amu elning suyuk öğloni,
Köksimda jöş urar Vatan tuğyoni.
Mangu bölsin, deya tinçlik qörğoni,
Bobomdan örgandim YuRTni sevmoqni!
Jamşid ÇÖTBOYeV,
Amudaryo xizmat körsatiş va servis kasb-hunar kolleji öquvçisi.
Özbek öğlonlari
Jahonda yöq tengingiz,
Olamçadir mehringiz.
Bormi yoki sehringiz,
Ey, özbek öğlonlari!
Sira orom olmaysiz,
Erta-yu keç tinmaysiz.
Soğ-u omon bölgaysiz,
Ey, özbek öğlonlari!
El umidvor sizlardan,
Çaqnab turgan közlardan.
Mehr töla yuzlardan,
Ey, özbek öğlonlari.
Dildora RAJABOVA.
ÖZBEKLAR
Öz uyida, öziga bek özbeklar,
Oila gulşani obod özbeklar.
Köngli toza, mehri ummon özbeklar –
Ham fidoyi, mehnatkaş xalqim mening!
Nafosat-u kamtarlik ularga xos,
Mehmondöstligiga qilguday havas.
Oçiq çehraligi ham öziga mos,
Qöşnisi-la qon-qarindoşim mening!
Yiğib-terganiga töylar qiladi,
Mehmon kelsa, köngillari töladi.
Marralarni doim baland oladi,
Tinçlik deb yaşaydi özbegim mening!
Lobar ÖROZIMBETOVA.
VATAN
Vatan, şaraf-şonimsan,
Ğururimsan, orimsan.
Sen uçun fido jonim,
Baxşida dil aşʼorim.
Vatan, desam dilimda,
Toşib ketar tuğyonim.
Gullaydi qaroğimda,
Har qariç yer, oşyonim.
Jahon aro bir kitobsan,
Maʼnaviyat barq urgan.
Eng nurafşon oftobsan,
Dunyoga nur taratgan.
Surayyo RAJABOVA.
Tinçlik qalqonlari
Mard va jasur askarlar,
Yurtimizni qöriqlar.
Ular kabi bölmoqqa,
Intiladi bolalar.
Postida sergak turib,
Farzandlik burçin tuyib.
Qöriqlaşar Vatanni,
Har qariç yerin suyib.
Tinçlikning qalqonlari –
Yurtning mard öğlonlari.
Duo qilar buyuk xalq.
Buyuk yurt posbonlarin!
Surayyo DAVLATOVA.
Şukrona ayting
Xirmonimiz toğdan oşadi,
Boğlarimiz çiroy oçadi.
Körganlarning bahrin oçadi,
Tinçlik uçun şukrona ayting!
Kimlar kördi uruşni yiğlab,
Kimlar ötdi tinçlikni istab.
Azizlarim, sizdan bir talab –
Tinçlik uçun şukrona ayting!
Tandirdagi şirmoy non uçun,
Osoyişta otgan tong uçun.
Özbek degan uluğ nom uçun,
Tinçlik uçun şukrona ayting!
Bizning eldir öz-öziga töq,
Soğ-omondir tört muçang, joning.
Bunday tinçlik hamma yerda yöq,
Tinçlik uçun şukrona ayting!
Bekzod ALLAQULOV,
55-sonli maktab öquvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶