SÖNGGI PUŞAYMON
Bir iş bilan navbat kutib ötirganimda, yonimga bir yoş ayol kelib ötirdi. U körinişidan judayam xafa edi. Bir ozdan söng çuqur “uf”, tortdi-da özi gap boşladi:
– Judayam çarçab ketdim! – dedi u.
Uning gapirgisi kelayotganini sezib söradim:
– Tinçlikmi, nima gap?
Ayol tölib turgan ekanmi, hamdard topilganidan suyunibmi, yuzi yorişdi. Birinçi turmuşidan bir bolasi bilan ajraşgan ekan va boşqa kişiga turmuşga çiqibdi. Erining ham 3 farzandi bor ekan, u yana bir farzandni dunyoga keltiribdi. Özi heç qayerda işlamaydi. Erining topayotgani esa rözğorga zörğa yetar ekan. Qisqasi, ayol ikkinçi turmuşidan ham juda norozi.
– Ikkinçi marta turmuşga çiqmasam bölar ekan, – puşaymoni içiga siğmaydi ayolning. – Birinçi turmuş örtoğim allaqaçon uylandi. Agar oldinroq çaqirsa, qaytib borar edim, – deydi.
Men unga: – Özing sal sabrli bölişing kerak edi, – dedim.
– Ikkala bolamni bir-biriga ögay qilib qöydim, ikkalasining otalari boşqa-boşqa. Hozirgi erim bir bolamni erkalatsa, birini turtadi...
Ayol öz xatosini tuşunib turibdi, biroq endi keç, juda keç.
– Ikkinçi turmuş qurişga şoşmaganimda bunday qiynalib yurmas edim, – deydi boşini çayqab.
– Salgina qanoatli bölganimda hammasi boşqaça bölardi...
Ha, azizlar, albatta, boşqaça bölardi, ayolning farzandlari ham biri-biriga ögay bölişmasdi...
Inobat Otajonova, 38-maktab öqituvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶