AFTI QIYŞIQLAR OYNADAN ÖPKALAMASIN!
Nukusda, universitetda tahsil olaman. Vaqtinçalik boşpanam – kvartira öquv binosidan uzoq emas. Yigitlar yotoqxonasidan, asosan, viloyatlik talabalarga joy berişadi. Bizga qolgani şu – kvartira. Boşpanam yiğlagudek emas-u, ammo köz yumadigan joylari ham topiladi. Sobiq ittifoq davrida özimizning işçi bobolarimiz qurgan turar-joy binolarining yoşi hozir neçada ekanligini ham bilib bölmaydi. Har holda navbat bizga yetgunça oz xizmat qilmagan. Bir-ikki yilga buzilarmiş, degan gaplar ham quloqqa çalinib turadi. Xullas, qanday bölmasin odam yaşasa, ölmaydigan joylar. Ammo bizning nigohimiz bu yerlardan biroz uzoq. Buxoroning ayrim tumanlaridagi börondan keyingi holat, Sardobadagi talofatlar haqida gurunglaşamiz.
Şu örinda negadir birovni eslagim keldi. Ismini bilmaganingiz maʼqul. Bir kursdoşim gap orasida tez-tez takrorlab qöyardi: yaşasin, yaşasin qon-qonimizga singib ketgan korruptsiya, urrra yaşasin! Eʼtibor bilan qarasam, közida nam körindi. Sörab bilsam, kimdir poraxörlik jinoyati bilan voqea joyida uşlanganligi xaqidagi xabarni öqigan ekan.
Keling mavzuga qaytsak. Heç qayerda öqimagan, özi mustaqil iş örgangan oddiy paxsakaş, devor tiklovçi, suvoqçi ustalar ham işiga kafolat beradi. Mening eşitganim bor, ular biror binoni bitkazib egasiga topşirişdan oldin hazil aralaş “heç bölmaganda, naryoqqa ketgunimça uying seni bosib qolmaydi, qörqmagin” deyişadi.
Buxoroda qurilişi yaqin yillarda tugallangan boğçalarning, maktablarning yarmi butunlay yaroqsiz holga kelgan bölsa, işonasizmi? Yaqin yillarda foydalanişga topşirilgan suv omborining qaysidir dambasi yorilib, bir neça tumanlar suv ostida qolganligiga işonasizmi? Işonasiz. Xalq şunça mehnatlariga kuysinmi, peşona terimiz bilan topilgan million-million pullariga kuysinmi, bugungi körayotgan kuniga kuysinmi? Xalq bariga kuyadi. Kuyib-kuyib yaşaşdan bölak nimani bilsin?
Har zamon telekanallardan körib guvohi bölamiz. Hali tölaligiça tölovlari tölab bölinmagan, nomi sifatidan uzoq namunaviy joylarda yaşayotgan yurtdoşlarimizning aytayotgan dardlari har kimni ham öyga toldiradi. Bir qarasang xonalarning paxsasi yorilgan, bir qarasang yuqoridan tomayotgan suvni tutib turiş uçun paqir izlab topolmaysan, bir qarasang kölmakka aylangan yertölalar... qolganini siz davom ettiring.
Keling, yana bir tanişimning gaplarini eslaymiz: (U ham quriliş sohasida işlaydi) “jöra, men köp narsani bilaman. Qaysi uyning qayerida xatosi bor, bir qaraşda sezaman. Axir özim ham işlaganman. Lekin jimman. Indamayman. Iş kerakmi, kerak. Oylik kerakmi, kerak”.
Şu desangiz, endi yoşlari uluğ enamning gaplarini aytib ötmasam bölmaydi. Demak, söz navbati enamga: Allohdan qörqmagan odam yaxşi bölarmidi, atrofidagilardan uyalmaganning yuzi kuysin.
Gapim avvalida boşpanam yaqinda buzilişi haqida aytib ötgandim. Balki, ğiştlari hali bus-butun turgandir. Yana bilmadim. Köz-quloq bölib yursangiz körarsiz. Nimagadir yarab qolar, deyman-da.
Töğrisini aytsam, boşim oğrib ketdi. Qöl ölgur çarça-di. Davomini keyin gurunglaşamiz. Körişgunça xayr.
Telba Telbaboyev.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶