Xotira: DILKASh DOʻST VA DILBAR ShOIRA EDI

Xalqimiz orasida “taqdiri azal” degan ibora juda koʻp ishlatiladi. Inson taqdiri Allohning irodasi bilan yaralib, qayerga rizq-nasibasi sochilgan boʻlsa, oʻsha yerda unib-oʻsishi ham balki ana shu “taqdiri azal”dandir... Alloh irodasi bilan bitilgan bu taqdir yozigʻini oʻzgartirishning imkoni boʻlmagani uchun insonni hayot yoʻllari oʻzi oʻylamagan soʻqmoqlar tomon yetaklab ketishi ham shundanmikan?..

Alloh rahmat qilsin, Inobatxon Otajonova oʻzi hayotligida bu haqda juda koʻp gapirardilar: “agar mening taqdirimni ulugʻ Egam amudaryolik inson bilan bogʻlamaganida yetti iqlimga dongʻi ketgan Samarqandday azim goʻshadan Mangʻit elga kelarmidim, meni bu yurtga muhabbat soʻqmoqlari yetaklab keldi”, - derdilar doim.

Dilkash, samimiy doʻst, jonkuyar ustoz, oilasida pazanda rafiqa, mehribon ona, adolatli qaynona, nevaralariga parvona buvijon va momojon edilar. U kechagina yonimizda edi, davralarning guli boʻlib sheʼrlar oʻqirdi. Shogirdlariga kuyunchaklik bilan ingliz tilini oʻrgatardi. Bemavrid oʻlim uni oramizdan olib ketganini, hatto bilmay ham qoldik. Afsusdamiz, yuragimiz ayriliqdan zabun.

Inobat Otajonova 1964-yil 20-yanvarda Samarqand viloyatining Payariq tumanida tugʻildi. Umumtaʼlim maktabini, 1987-yilda esa Toshkent Davlat Chet tillar instituti (hozirgi OʻzJTU)ni ingliz-frantsuz tili yoʻnalishi boʻyicha tamomladi. Maʼlum muddat Samarqand viloyatining Chelak tumanidagi maktablarda  oʻquvchilarga ingliz tili fanidan dars berdi. Kirishimli, samimiy boʻlgan Inobatxon Otajonova 1988-yilda Mangʻitga kelin boʻlib tushdi. Qariyb 32-yil davomida tuman Xalq taʼlimi boʻlimiga qarashli umumtaʼlim maktablarida faoliyat yuritdi. Goh yoshlar yetakchisi, goh kuni uzaytirilgan guruh tarbiyachisi, laborant, 1997-yilning sentyabr oyidan eʼtiboran 38-sonli maktabda ingliz tili fani oʻqituvchisi vazifalarida faoliyat yuritdi. U qayerda, qaysi vazifani bajarishidan qatʼiy nazar, zimmasidagi masʼuliyatni chuqur his etgan holda oʻzini kamtarin va samimiy doʻst, kuyunchak ustoz sifatida namoyon qildi.

Hayotdan olgan xulosalarini, orzu-umidlarini sheʼriy satrlarga joyladi. Shoirtabiat, joʻshqin feʼl-atvorli Inobatxon Otajonova ijodkor oʻqituvchi sifatida tuman va respublika matbuoti orqali oʻz muxlislariga ega shoira sifatida tanildi, lirik sheʼrlari “Taraqqiyot koʻzgusi” va “Mening oilam” gazetalari sahifalarida, respublika miqyosidagi “Ustozlar” jurnalida chop etilgandi. Amudaryolik ijodkorlarni birlashtirgan “Jayxun ilhomlari” NNTning faol aʼzosi sifatida tumanda oʻtkazilgan maʼnaviy-maʼrifiy tadbirlarning doimiy ishtirokchisi edi.

Inobatxon Otajonovaning orzulari koʻp edi. U sheʼrlarini toʻplam holida chop qildirish niyatida alohida taraddudlar qilib yurgandi. Afsus, bemavrid oʻlim dilkash va samimiy doʻst, joʻshqin tabiatli shoirani oramizdan ancha erta olib ketdi. Undan Inobatxonni yaxshi koʻrgan, bilgan doʻst-u birodarlari, muxlislari, farzandlari uchun turli xil gazeta nashrlarida chop etilgan dilbar sheʼriyat, goʻzal xotiralar, biri-biridan aqlli, zebo nevaralar, farzandlar qoldi. 38-sonli maktab pedagogika jamoasida oʻz oʻrni, oʻz soʻziga ega fidoyi ustoz, shoira va barchaga birday mehribon inson Inobatxon Otajonovaning yorqin xotirasini  hamisha qalblarida asrovchi barcha hamkasblari nomidan

Raʼno AVAZMURODOVA, 38-sonli maktab oʻqituvchisi.