Xotira: DILKAŞ DÖST VA DILBAR ŞOIRA EDI
Xalqimiz orasida “taqdiri azal” degan ibora juda köp işlatiladi. Inson taqdiri Allohning irodasi bilan yaralib, qayerga rizq-nasibasi soçilgan bölsa, öşa yerda unib-ösişi ham balki ana şu “taqdiri azal”dandir... Alloh irodasi bilan bitilgan bu taqdir yoziğini özgartirişning imkoni bölmagani uçun insonni hayot yöllari özi öylamagan söqmoqlar tomon yetaklab ketişi ham şundanmikan?..
Alloh rahmat qilsin, Inobatxon Otajonova özi hayotligida bu haqda juda köp gapirardilar: “agar mening taqdirimni uluğ Egam amudaryolik inson bilan boğlamaganida yetti iqlimga donği ketgan Samarqandday azim göşadan Manğit elga kelarmidim, meni bu yurtga muhabbat söqmoqlari yetaklab keldi”, - derdilar doim.
Dilkaş, samimiy döst, jonkuyar ustoz, oilasida pazanda rafiqa, mehribon ona, adolatli qaynona, nevaralariga parvona buvijon va momojon edilar. U keçagina yonimizda edi, davralarning guli bölib şeʼrlar öqirdi. Şogirdlariga kuyunçaklik bilan ingliz tilini örgatardi. Bemavrid ölim uni oramizdan olib ketganini, hatto bilmay ham qoldik. Afsusdamiz, yuragimiz ayriliqdan zabun.
Inobat Otajonova 1964-yil 20-yanvarda Samarqand viloyatining Payariq tumanida tuğildi. Umumtaʼlim maktabini, 1987-yilda esa Toşkent Davlat Çet tillar instituti (hozirgi ÖzJTU)ni ingliz-frantsuz tili yönalişi böyiça tamomladi. Maʼlum muddat Samarqand viloyatining Çelak tumanidagi maktablarda öquvçilarga ingliz tili fanidan dars berdi. Kirişimli, samimiy bölgan Inobatxon Otajonova 1988-yilda Manğitga kelin bölib tuşdi. Qariyb 32-yil davomida tuman Xalq taʼlimi bölimiga qaraşli umumtaʼlim maktablarida faoliyat yuritdi. Goh yoşlar yetakçisi, goh kuni uzaytirilgan guruh tarbiyaçisi, laborant, 1997-yilning sentyabr oyidan eʼtiboran 38-sonli maktabda ingliz tili fani öqituvçisi vazifalarida faoliyat yuritdi. U qayerda, qaysi vazifani bajarişidan qatʼiy nazar, zimmasidagi masʼuliyatni çuqur his etgan holda özini kamtarin va samimiy döst, kuyunçak ustoz sifatida namoyon qildi.
Hayotdan olgan xulosalarini, orzu-umidlarini şeʼriy satrlarga joyladi. Şoirtabiat, jöşqin feʼl-atvorli Inobatxon Otajonova ijodkor öqituvçi sifatida tuman va respublika matbuoti orqali öz muxlislariga ega şoira sifatida tanildi, lirik şeʼrlari “Taraqqiyot közgusi” va “Mening oilam” gazetalari sahifalarida, respublika miqyosidagi “Ustozlar” jurnalida çop etilgandi. Amudaryolik ijodkorlarni birlaştirgan “Jayxun ilhomlari” NNTning faol aʼzosi sifatida tumanda ötkazilgan maʼnaviy-maʼrifiy tadbirlarning doimiy iştirokçisi edi.
Inobatxon Otajonovaning orzulari köp edi. U şeʼrlarini töplam holida çop qildiriş niyatida alohida taraddudlar qilib yurgandi. Afsus, bemavrid ölim dilkaş va samimiy döst, jöşqin tabiatli şoirani oramizdan ança erta olib ketdi. Undan Inobatxonni yaxşi körgan, bilgan döst-u birodarlari, muxlislari, farzandlari uçun turli xil gazeta naşrlarida çop etilgan dilbar şeʼriyat, gözal xotiralar, biri-biridan aqlli, zebo nevaralar, farzandlar qoldi. 38-sonli maktab pedagogika jamoasida öz örni, öz söziga ega fidoyi ustoz, şoira va barçaga birday mehribon inson Inobatxon Otajonovaning yorqin xotirasini hamişa qalblarida asrovçi barça hamkasblari nomidan
Raʼno AVAZMURODOVA, 38-sonli maktab öqituvçisi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶