YaXŞILIK YeRDA QOLMAYDI
Bolalar katta bölgani sari ota-onasiga yordamçi bölib, qölidan işini olişga urinadi. Anvar ham otasining öng qöliga aylangan, qöl-oyoği çaqqon bola. U har kuni erta bilan sigirlarni ötlatiş uçun dalaga haydab yuborib, onasiga nonuşta tayyorlaşda ham yordam beradi. Çunki uning opasi va singlisi yöq. Nonuşta qilib bölgaç, ota-onasi işiga, Anvar maktabiga yöl oladi. U kunora sinf rahbari Sanobar Abdullayevadan dakki eşitadi. Sababi u qançalik urinmasin, maktabga keç qolib kelardi. Anvar nima qilsin, oilada yolğiz farzand bölsa. Ota-onasi ham işli odamlar, yordam bermasa bölmaydi-da. Bugun ham maktabga kelayotgan edi. Birdaniga uning közi yölning bir çekkasida hansirab ötirgan keksa ayolga tuşdi. Soatiga qarasa, darsga qönğiroq çalinişiga 5 daqiqa qolgan. U tavakkal qilib ayol tomonga yugurib bordi va tiklanişiga yordamlaşdi. Yonginasidagi kasalxonaga borgunça yetaklab bordi. Kasalxonadan çiqib maktabi tomon borar ekan, soatiga qarab qöydi: ikkinçi dars tugab, uçinçi dars boşlangan. Maktabga bormay desa, uyida onasi “nimaga erta kelding, biron narsa böldimi?” deb sörab holi-joniga qöymaydi. Undan köra öqituvçimdan ozgina dakki yeganim yaxşi, deb maktabga keldi.
Sinf xona eşigi qiya oçiq ekan. Anvar sekin möralab qaradi, ona tili darsi, Sanobar opa darsni tuşuntirayotgandi. Anvar sekin qiya oçiq turgan eşikni oçdi va kirişga ruxsat söradi. Anvarni körib, Sanobar opa taajjubga tuşdi:
– Kelsinlar. Namunça bugun erta kelibsiz. Hali erta emasmi, Ismoilov, – deya kinoya bilan koyiy boşladi.
– Nimaga yana keç kelding? – jahli çiqdi öqituvçining. Qörqib ketgan Anvar yiği aralaş bölgan voqeani aytib berdi. Buni eşitgan ustoz:
– Ha, keç kelişdan boşqa yolğon ham gapiraman degin, – deb darsning oxirigaça uni burçakka turğazib qöydi. Darsdan söng esa, unga sinfxonani tartibga keltiriş vazifasi topşirildi. Anvarning darsga keçikişi va ustozidan dakki yeb, darslar tugagaç, sinf xonani tozalagani darrov maktab öquvçilari orasida gap bölib ketdi.
Ertasi kuni Anvar maktabga vaqtida bordi. Ikkinçi soat ona tili darsi edi. Sinfga Sanobar opa kirişi bilan Anvarning yuragi orqaga tortib ketdi. Ammo negadir Sanobar opa bugun xomuş edi. U asta Anvarning yoniga kelib, uni bağriga bosdi va muloyimlik bilan:
– Rahmat, rahmat senga bolam, baxting butun bölsin, – deya yiğlab yubordi. Avvaliga Anvar öqituvçisining nima uçun bunday qilayotganini tuşunmadi. Keyin bilsa, u kasalxonaga olib borgan ayol Sanobar ustozining onasi ekan.
Qissadan hissa şuki, heç qaçon yaxşilik yerda qolmaydi.
Ozoda TÖLIBOYeVA.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶