BUVIJONIM ÖGITLAPI MENGA HAYoTDA YÖL KÖPSATADI
Har bir inson hayotida könglining tub-tubi qadar öçmas iz qoldirgan yaqini böladi. Men uçun buvijonim ana şunday eng yaqin insonimdir. Ularning ismlari Anabibi Polvonova. Ular hayot bölganlarida hozir 85 yoşni qarşilagan bölar edi.
Men bir nabira sifatida buvijonimning har bir aytgan sözi, pand-u nasihati, purmaʼno hikmatlarini qalbimda asrab yaşayman. Şu örinda tumanimizda taʼlim sohasida köp yillar mehnat qilgan, jamiyatga nafi tegadigan şogirdlar yetiştirgan buvimning hayot yöllari haqida aytib ötişni istadim. Buvim asli Xorazm viloyatida tavallud topgan. Şu elga kelin bölib, bobom Yodgor Polvonov bilan turmuş qurgan va namunali oila sohibi-yu sohibalari bölişgan. Birgalikda 8 nafar farzandini oq yuvib, oq tarab ulğaytirişgan. Barçasini oliy maʼlumotli, tarbiyali namunali farzandlar qilib tarbiyalagan. Şu farzandlaridan 37 nafar nabira, 33 nafar çevara körgan pir-u badavlatlardan.
Anabibi Polvonova oldin 1-sonli maktabda, keyinçalik 38-sonli maktabda tarix fanidan dars bergan. Iş faoliyati davomida jamoat işlarida ham faol qatnaşgan. Özi mehnat qilgan maktabda neça yillar mobaynida xotin-qizlar raisi lavozimida iş olib borgan. Xotin-qizlarni har tomonlama qöllab-quvvatlaş uçun jonini ayamagan fidoyi inson bölganligini şogirdlari, hamkasblari ham juda yaxşi eslaşadi.
Buvijonim bizlarga nasihatomuz sözlarni aytib berardilarki, barçasida olam-olam maʼno mujassam edi. “Har bir inson bu hayotga kelganida bir mehmondek yaşab ötadi. Tangri taolo bandasini yaratganida ona vujudidagi farzandning kim bölişligi yozilgan böladi” deyişni kanda qilmasdi.
Nabira-yu çevaralari munosib insonlar bölib kamolga yetişi uçun ularning ham tarbiyasiga katta eʼtibor berib, özlari şuğullanişdan sira erinmasdi. Buvim bizga doim har bir öğil-qiz dono, aqlli bölmoği, ota-onasiga mehribon farzand bölişi lozimligini ham taʼkidlardi. Ayniqsa, qiz bola birovning hasmi, u bilimdon böliş bilan birga zukko, çevar, pazanda bölişi kerak, derdi. Qiz bolaning odobli, hayoli, nazokatli, oçiq çehrali bölişi kerakligini uqtirar, bizni şunga undardi.
Buvimning kiyiniş odobi haqida atrofdagilarga ham dilni oğritmaydigan qilib gapirar, pand-u nasihat va maslahatlar berar, eşitgan odam şunga amal qilişga harakat qilardi. Bizga milliyligimizdan çetga çiqmay kiyinişimiz va boşqa xalqlarning noörin harakatlarini odat qilmasligimiz lozimligi haqida gapirardi. Buvijonim bu işlar bilan çeklanib qolmasdan bizlarga pazandaçilik, çevarlik, uyni saranjom-sariştsa tutişni, mehmon kutiş odobi, uy-rözğor buyumlarini ozoda saqlaş kerakligini aytardilar. Ozoda uyda fayz-u baraka böladi, deb taʼkidlardilar.
Bola onadan öğri yoki qotil bölib tuğilmaydi. U yaxşi tarbiya orqali yomon işlar qiliş gunohligini biladi, aqlli va dono bölib ösadi, derdilar. Buvijonim har bir inson yurtimizning, xalqimizning, gözal diyorimizning gullab yaşnaşi uçun xizmat qiladigan ajoyib inson bölişligini istardi.
Buvijonim aytgan har söz biz uçun katta saboq. Albatta, men buvijonimning ögitlarini har lahza eslab, şunga amal qilişga harakat qilaman. Men ham ota-onamning, Özbekistondek yurtning farzandi ekanligimdan faxrlanib yaşayman. Şu vatanning yaxşi farzandi böliş uçun öqib-izlanib, işlab astoydil xizmat qilişga harakat qilaman. Bu maqsadlarimga erişişimda buvijonimning ögitlari menga hamişa yöl körsatadi.
Muyassarxon Yodgorova, Durunki mahallasi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶