AYoL-QIZLARDA ILOHIY QUDRAT, MEHR-OQIBAT BOR
Qişloqqa enamni körgani bordik. Endi omonlik söraşib turgan edik, qöşni uydan şovqin-suron eşitilib qoldi. Doyilarim bir-biriga maʼnoli qarab olib, bizlarni içkariga boşladi. Oldimizga dasturxon yozilib, çoy keldi. Boyagi şovqin tinmadi. Oxiri enam qöşni hovliga ketdi.
“Ne gap” deganday Abdulla doyimga qaradim. “Qöşnimiz içib olib, quturib yurib, özi bosiladi. Onam hozir tinçitib keladi”, dedi. Men “mast bölsa, enamga zarar berib yurmasin, boraylik”, dedim.
– Yöq, qöşni özi yomon odam emas, har vaqt içsa, şunday hunar körsatib turadi. Uning öğli yöq, şunga siqilsa kerak. Özi öqituvçi, bizlarni ham öqitgan, uç qizi bor. Hayron qolaman, uç qiz bergan Xudo öğil ham berar axir?. Qiz farzand emasmi? Qizning tirnoğiga zor odamlar bor. Olim bölib, odam bölmagan inson-a, bilsang – qiz uyning fariştasi. Şunday qizlar bor – ön öğilga tatiydi. Otalariga öğil olib bermagan rahmatlarni olib beradi, – dedi doyim.
“Bekajon” gazetasi bir tanlov taşkil qilgan ekan. Har bir farzand otalari haqida yoziş kerak. Juda xayrli iş. Natijasini öqib körsam, 98 foiz iştirokçi qizlar öz otalaridan buyuk fazilatlar topib, tölib-toşib iftixor bilan yozgan. Nega qizlarçalik öğil bolalar otalarini yaxşi körmaydi? Qiz ota-onaga mehribon böladi. Aka-ukalarini qadrlaydi. Hayotni kuzatsangiz – şunday hodisalar köp.
Nukusdan qaytayotgan edik. Qipçoqqa kelganimizda, bir ayol qöl kötardi. Akam maşinani töxtatdi. “Opa yomğirda yölga çiqibsiz-ov”, dedi akam. Ayol:
– Akamning bolalaridan xabar olib kelayapman, çeçam ötib qoldi. Olti bola yetim qoldi. Hafta-ön kunda kelib non yopib, kir-çirlarini yuvib ketaman. Bugun sal keç qoldim. Hali bolalarimni boğçadan olişim kerak edi, – dedi u qimtinib. Opani boğça hovlisigaça olib borib qöydik. Öylayman, xotini qazo qilgan akaning akasi bordir, inisi bordir, ular ham şu yupungina kiyingan singilga şunday fidoyilik qila olarmikin?
Bir kuni sud binosi oldiga borib qoldim. Bir töda odamlar turardi. Ular içida bir ayol eʼtiborimni tortdi. “Akamni nohaq qamaşdi, bu tuhmat”, deb duç kelgan odamga osilib yiğlayapti. Tuşundim. Akani sudlaşayapti, singil uçun aka aybsiz. Bilsam, aka pora bilan qölga tuşgan ekan.
Şahar markazidan dökon soliş uçun sotuvga qöyilgan bir yerga aka-uka talabgor bölib qolibdi. Yer ukaga rasmiylaştirilibdi. Agar şu yer uka emas, opa yo singilga tekkanida darrov akaga inʼom qilgan bölar edi. Akam orqamdagi suyançiğim, suyangan toğim, akam dökon solib, kerilib yursa, men quvonaman, degan bölardi. Bu mening fikrim.
Azizlar, inson umri qisqa, ölçoğlik. Nega şu qisqa umrda bir-birimizni asramaymiz, borimizni tuğişganimizga ravo körmaymiz? Aslida ayol-qizlarni ojiza deymiz-u, ulardagi mehr-oqibatdan, qudratdan biz erkaklar örnak olişimiz kerak!
Xumoyun AHMEDOV.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶